คนบางคน ”ชินกับความใจดีของคุณแต่ไม่เคยเห็นค่า”

ทำไมพวกเขาไม่เห็นคุณอยู่ในสายตา?

”เพราะคุณ…ยังไงก็ได้ อะไรก็ดี!”

มีเรื่องอะไร รายงานคุณก็จบ!  อยากได้อะไร แค่บอกคุณก็ให้!  ทำผิดอะไร คุณก็ไม่ติดใจเอาความ!  ถูกทำร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า คุณก็ยังยอมทน!

จำไว้นะ …

สำหรับคนบางคนนั้น  ชินกับการได้อยู่อย่างเดียว แต่ไม่เคยสำนึกบุญคุณ  ชินกับความใจดีของคุณ  แต่ไม่เคยเห็นค่า  ชินกับความใจกว้างของคุณ  แต่ไม่เคยเจียมตัว

เป็นคนใจดีนะ ก็ดีอยู่ แต่ให้มีขอบเขตบ้าง!  อย่าเอาแต่นึกถึงคนอื่น  หันกลับมาถามตัวเองดูบ้าง  ว่าใครที่นึกถึงความรู้สึกของคุณ?

ไม่มีใครกลัวว่าจะถูกคนอื่นทำร้าย  เขากลัวคนที่กลับมาทำร้าย คือ คนที่เขาไว้ใจและเชื่อใจที่สุด ไม่มีใครกลัวว่าจะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะ  เขากลัวคนที่หันกลับมาหัวเราะเยาะ  คือ คนที่เขาไม่เคยมีความลับใดๆ

การเป็นคนมีน้ำใจไม่ได้แปลว่าโง่  การเป็นคนดีก็ไม่ได้แปลว่าเซ่อ  ใช่ว่าเขาไม่รู้ ว่าเธอเป็นคนยังไง  ก็แค่ไม่พูดออกมาเท่านั้นเอง!

 

ขอบพระคุณแหล่งที่มา : นุสนธิ์บุคส์ และ คิดเป็น

ใส่ความเห็น