บางคนรู้หน้า แต่ไม่รู้ใจ ส่วนบางคนรู้นิสัย แต่ไม่รู้สันดาล

ทุกอย่างในโลกมันไม่มีทางเป็นไปได้ดั่งที่ใจเธอคาดหวังหรอก
ทุกอย่างแปรเปลี่ยนอยู่เสมอควรหัดเผื่อใจ เ อ า ไว้บ้างก็ดี เพราะ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง เราต้อง ผิ ด หวัง

ไม่วันใดก็วันหนึ่ง เราต้องเ จ็ บ ป ว ด  ไม่วันใดก็วันหนึ่ง เราก็ต้องสูญเ สี ย ไม่วันใดก็วันหนึ่งนั่นแหละ

อย่าคาดหวังว่าเราให้สิ่งใดไป แล้วจะได้สิ่งนั้นกลับคืนมา

หลายครั้งให้ความรักแต่ก็ไม่ได้ ความรักหลายครั้งกลับมา

หลายครั้งให้ความซื่อสัตย์แต่แล้ว ก็ไม่ได้ความซื่อสัตย์กลับมา

หลายครั้งให้ความจริงใจ แต่ก็ไม่ได้รับความจริงใจกลับมา

หลายต่อหลายครั้งที่เราให้ไป แต่กลับไม่ได้คืน

ไม่ได้ ผิ ด ที่เขาแต่มัน ผิ ด ที่เรา

ผิ ด ที่เราคาดหวังกับผลลัพธ์มากเกินไป ขนาดธรรมชาติยังแปรเปลี่ยนไป แล้วจะนับประสาอะไรกับใจคน เราต่างก็ต้องย่อมเลือกสิ่งที่ดีที่สุด ให้ตนเองเสมอจริงไหม

พระจันทร์จะบอกให้เราหลับ ส่วนพระอาทิตย์จะบอกให้เราตื่น

ทุกสิ่งมีหน้าที่ของตนเอง ใครสักคนที่เข้ามาในชีวิตของเราก็คงเหมือนกัน เขาอาจนำความรักมาให้เราและจากไปพร้อมๆ กับสอนให้เรารู้จักกับความเ จ็ บ ป ว ด หรือเขาอาจเข้ามาเพื่อทำหน้าที่ รู้จักแต่ไม่รู้ใจรู้นิสัยแต่ไม่รู้สันดาน รู้ปัจจุบัน แต่ไม่รู้วันวาน รู้จักนิสัยกันมานาน

ใส่ความเห็น